Tags

, , , , , , , ,

Sommige papieren blijven eeuwenlang in de familie. Vaak worden ze netjes bewaard en van generatie op generatie doorgegeven, van vader op oudste zoon. Maar wat als er geen directe nakomelingen zijn? Dan worden de documenten soms vernietigd of weggegooid. Gelukkig zijn er personen die het belang van dergelijke documenten inzien en moeite doen om ze door te geven aan andere familieleden.

Zo werd ik onlangs via deze blog benaderd door de oud-hoogleraar en oud-rijksarchivaris prof. dr. Eric Ketelaar. Hij bezat twee antieke zegelstempels met het familiewapen Slaterus uit de nalatenschap van zijn (aangehuwde) oom dr. A.J. Bemolt van Loghum Slaterus en vroeg of ik geïnteresseerd was om ze over te nemen. Die vraag was niet aan dovemansoren gericht!

Ook wilde hij me graag alle stukken aangaande de familie Slaterus uit dezelfde nalatenschap schenken. Woensdag 29 oktober reisde ik naar Scheveningen en werd verrast met een dikke map gevuld met diverse documenten, brieven en foto’s. Deels ging het hierbij om documenten uit de familietak van dr. A.J. Bemolt van Loghum Slaterus zelf (waaronder zijn genealogische aantekeningen!), maar een ander deel stamde van de oudste familietak, die met het overlijden van Johanna Maria Slaterus (geb. 1858) in 1923 was uitgestorven.

Johanna Maria Slaterus was getrouwd met dr. Willem van Loghem, leraar aan het Gymnasium van Den Haag. Zij droeg als getrouwde vrouw (bijna) dezelfde naam als predikant en uitgever Van Loghum Slaterus. Na haar overlijden werden enkele famiepapieren door een vriendin naar de Uitgeverij van Loghum Slaterus in Arnhem gestuurd. Bij de papieren vond ik onderstaand briefje (gedateerd 20 juni 1939). Zij wist blijkbaar niet dat ds. van Loghum Slaterus al jaren niet meer betrokken was bij de uitgeverij en kort daarvoor in 1937 was overleden:

Aan den Wel Ed[el] Geb[oren] Heer Van Loghum Slaterus Uitgevers M[aatschapp]ij N.V. te Arnhem.

Zeer geachte Heer,
Na het overlijden van Mevrouw van Loghum-Slaterus, verscheidene jaren geleden, is altijd nog in mijn bezit gebleven een portefeuille met familiepapieren.
Ik heb geen familielid meer kunnen vinden om deze portefeuille aan over te dragen. Nu brengt dezelfde naam van uw firma, mij er op, de portefeuille aan U te sturen.
Ik kan ze niet houden en wil ze ook niet vernietigen, vóór ik ze gezonden heb.
U kunt er verder mede doen, wat U goed dunkt, er is bij mijn weten geen familielid meer over, die er aanspraak op kan maken.

Hoogachtend, Wed[uwe] Mr. C. Scheltus – van Couwenberg

De portefeuille kwam zo bij diens zoon Adrianus Jan Bemolt van Loghum Slaterus terecht. Dit deel van de collectie bevat interessante oude documenten, waaronder de correspondentie van Johannes Jacobus Slaterus (1827-1917), oud ingenieur-verificateur van het kadaster, met het archief van Zürich. Hij was de eerste genealoog in de familie! Het oudste document is echter onderstaand uittreksel uit het doopboek van de Hervormde kerk van Goor van zijn grootvader Johannes Jacobus Slaterus (1761-1840):

Uittreksel doopboek Goor, 1811

Uittreksel doopboek Goor, 1811

Extract uit ‘t Doopboek der Gereformeerde
Gemeente te Goor

Op d[en] 6 December 1761 is gedoopt Johannes Jacobus
Kind van Hendrikus Slaterus
en Sara Knaape (Ehelieden)

Dat aldus in ’t doopboek aangetekend gevonden word,
en door mij onderschrevene (bij wien de doopboeken nog berusten)
daaruit getrokken is; zulks getuige ik bij deezen

Zeno Adolf Meiling
Predikant der Hervormde gemeente
te Goor

Afgegeven op d[en] 16 September 1811

Waarom dit extract uit het doopboek in 1811 is gemaakt is niet bekend. Het papier bevat het zegel van het (Eerste) Franse Keizerrijk, waarvan Nederland tussen 1810 en 1813 deel uitmaakte. Mogelijk was Johannes Jacobus druk bezig met solliciteren naar een baan bij de overheid. Uit de huwelijksakten van twee van zijn kinderen uit 1817 weet ik dat hij toen geëmployeerde bij het Ministerie van Financiën in Den Haag was en dat hij daar woonde op het adres Westeinde No. 62.

Het uittreksel is overigens geschreven door zijn achterneef Zeno Adolf Meiling, die predikant was van Goor tussen 1774 (als opvolger van dominee Hoseas Slaterus) en zijn dood in 1814.

Tot tweemaal toe zij deze papieren dankzij het eigen initiatief van betrokken relaties binnen de familie gebleven. Waarvoor hartelijk dank!

De komende maanden zal ik nog een en ander publiceren uit deze nalatenschap.