Tags

, , ,

Illustratie uit D. van Hoogstraten, 1704

Men maent ons te recht om het nakomen onzer belofte, gedaen in de maent October, en ons sedert ontschoten. Maer beter laet, dan noit.

 
Zie daer dan, Boekzaellezer,
Het tweede zinryke [=geestige] Esopisch verdigtsel [=fabel] van
JAN PHAEDER VROLYKHART.
 
De gekke Kikkerts begeren van Jupyn [=Jupiter=de oppergod] eenen Koning, of Stadthouder.
 
[NB. Na de dood van Willem III kozen Holland, Zeeland, Utrecht, Gelderland en Overijssel geen nieuwe stadhouder. Voor deze gewesten begon dus een Tweede Stadhouderloos Tijdperk (1702-1747).]
 
Wanneer Atheen, wel eer Princes der Grieksche steden,
Gelukkig bloeide door haer welgeregeltheden,
Heeft snoode dartelheit daerna die stadt ontroert,
En ‘t ongebonden volk tot harrenwar vervoert.
Dies komt Pisistratus [=tiran van Athene, H 527 v. Chr.], bekent voor slimmen Kater,
En vischt zeer polityk in‘t troubel burgerwater.
De kloeke gaeuwert [=sluwerd] maekt zich meester van ’t Kasteel:
Men eert hem als een Prins: Klaes eert hem al te veel.
Maer toen d=Atheensche vrye tongen
Op hare wys klaeglieders zongen,
Juist daerom niet, als of de Prins een wreedaert was,
Maer omdat Vryman noit ‘t jokdragen komt te pas;
Toen heeft Esopus pen dit zinryk digt geschreven.
De Kikkers, die wel eer een vry en vrolyk leven
Genoten in‘t moeras, begeerden van Jupyn,
Met groot getier een man, die haer tot Vorst mogt zyn,
Om door zyn hoog gezagh de weelderige zeden
Te teugelen. De vaêr der Goôn [=de vader der goden] lacht om die reden;
Dogh schonk uit kortswyl [=grap] haer een balkje tot een Heer
En Meester; ‘t geen, zoo ras het viel op ‘t water neêr,
De bange vorschen heeft door zyn gedruis doen beven.
Dees houte Koning was zoo lang in ‘t slyk gebleven,
Totdat een Kikvorsch by geval haer hooft om hoog,
Dogh stilletjes, opstak. Nadat zy had ter degen
Zyn Hoogheit onderzogt, was zy niet meer verlegen.
Zy roept haer makkers, die terstont, en als om strydt
Toezwemmen vry van vrees, ja dartel. Smaedt en spyt [=gramschap/wrok]
Wort Prinsbalk aengedaen. Elk dartel kikker schalkje
Bevuilt dien Oppervorst, ik meen ‘t onnoozel balkje.
Men zond aen Jupiter flux [=met spoed] een Ambassadeur,
Vermits [=omdat] ‘t Kikvorschdom dus was gestelt te leur.
‘t Verzoek was, dat Jupyn, tot heil der Kikkerswoning,
Of Kikkersrepublyk, gelieve een ander Koning
Te schenken, die met magt al dongebondenheit
‘t Mogt stremmen. Jupiter gaf hier een raer bescheit [=antwoord].
Hy zend tot Opperheer een van de waterslangen.
Zoo dra‘t vergiftig dier den Scepter had ontfangen,
Begon‘t, in plaets van dien te zwaejen met verstant,
Elk kikker, man voor man, met drommels scherpen tant
Te byten. ‘t laffe volk had byster gaerne ontweken;
Maer ketst. Men kan uit vrees geen quaxroax meer spreken.
En overmits [=aangezien/omdat] die diers het leven viel te zuur,
zoo zond men een request [=verzoek] door d‘Advokaet Merkuur [=Mercurius, bode der goden]
(Hoewel ter sluik [=in het geheim]) om dat in ‘s grooten Konings handen
Te leveren; opdat der Kikkers nare banden
Dogh mogten zyn ontdaen. Jupyn, dien juist de kop
Niet stondt als voor, gaf dit royael bescheit hier op:
Vermits gy Nikkers [=boosaardige watergeesten], of gy kikkers met den goeden
Prinsbalk niet waert te vreên, verdient gy dezen roeden:
Requesten doen ‘t hem niet. Schikt u in dezen staet,
En maekt, dat u niet treff‘ voortaen een grooter quaedt.
 
TOEPASSING.
Zoo gaet het als men staet naer Staetsveranderingen.
Zyt gy Republicain, tracht niet naer hooger dingen.
Een oprecht Zwitser zingt: Wilhelm ben ich der Tel;
Que vive la roi, hy niet ligt zingen zel.
 
NB. Vergelyk hier mede, zoo ‘t u belieft, het geen wy leezen 1 Sam. VIII. Item Hos. XIII. vers. 11.
Den hoogsten Heer
Alleen geef eer,
En wensch niet meer.
 
Eodem Anno quo MunDUs Iste faLLIt & faLLItUr.
 

Dus verre [=tot zover] de Heer JOANNES JAKOBUS SLATERUS, vermaert Rector te Kampen. Met den aenvang des jaers weder wat. Al te veel banket walgt. [ii]


[ii] Boekzael der geleerde werelt, December 1718, pag. 714-717.